Wat geef jij je kind mee?

Meestal staan we er niet zo vaak bij stil. Maar soms zie ik mensen echt schrikken als ze zich bewust worden van wat zij als ouders hun kinderen meegeven. En misschien ben jij je daar ook nog niet zo bewust van. Kinderen nemen onbewust heel veel mee en over van hun ouders. Het is niet voor niets dat Stef Bos zingt, dat hij steeds meer op zijn vader gaat lijken. Naarmate je ouder wordt, komt dat besef vaak steeds meer in het bewustzijn. Datgene waar je je als kind altijd tegen hebt verzet doe je vaak zelf ook. Je werd geslagen door je vader en slaat, weliswaar zwaar tegen je zin, af en toe je eigen kind ook. Of je schreeuwt tegen je kind, terwijl je dat misschien niet wilt, maar je hebt even niets anders in je rugzak zitten.

Je machteloosheid doet je in oude, niet altijd gewenste, maar wel bekende patronen stappen. Misschien heb je je dromen niet echt waar gemaakt omdat je als kind leerde dat je het toch niet kon. Of dat je het niet waard was. Die conditionering, die patronen maken kinderen zich op drie manieren eigen.

Kinderen leren van wat ze hun ouders en andere verzorgers zien doen. Het gedrag dat ouders en verzorgers aan het kind laten zien nemen kinderen onbewust over. Daarom lijkt het ook zo alsof mensen op elkaar lijken omdat je dat gedrag onbewust kopieert. Het is voor mij dan ook maar zeer de vraag of bijvoorbeeld te zwaar zijn in de genen zit of dat de kinderen van de ouders leren om op een bepaalde manier met eten om te gaan...

Een andere manier van conditioneren is wat je ouders en verzorgers tegen hun kinderen zeggen. Kreeg je vooral helpende en steunende feedback van je ouders? Of was er vooral kritiek? Waren je ouders perfectionistisch en heb jij dat perfectionisme overgenomen omdat je altijd te horen kreeg dat het beter kon? Wat je werd verteld in je vroege kindertijd, zo de eerste zeven jaar van je leven, is zeer bepalend voor de rest van je leven. Een therapeut heeft mij vele jaren geleden wel eens gezegd: Dat wat je in de eerste zeven jaar van je leven hebt aangeleerd, daar heb je de rest van je leven voor nodig om het weer af te leren. Ik sluit me daar volkomen bij aan. Als je als kind zijnde vaak ervaren hebt dat je van alles 'moest' van je ouders of andere verzorgers, dan is de kans groot dat je later van jezelf van alles moet. Maar je geeft dat patroon ongemerkt ook door.

De derde manier waarop we als kind leren en geconditioneerd worden is door middel van incidenten. Specifieke incidenten. Incidenten waarbij we in onze vroege jeugd, die eerste zeven jaar dus, als we alles voor het eerst meemaken, een pijnervaring hebben opgedaan. Pijnervaringen leggen in ons zenuwstelsel de basis voor vele andere pijnervaringen. Doordat je als kind die ervaring niet goed kon verwerken, heb je de neiging om vergelijkbare ervaringen ‘aan te trekken’. Ze steeds opnieuw op te zoeken. Net zolang totdat je ze alsnog verwerkt. Het is ook bijvoorbeeld dat mechanisme, dat er voor zorgt dat kinderen die gepest worden steeds opnieuw gepest worden omdat ze dat als het ware 'aantrekken'. Dat doen ze natuurlijk niet bewust en met opzet, maar het is het mechanisme waardoor ze zichzelf ook op een niet adequate manier gaan gedragen, waardoor ze voer voor pesters worden.

Het is ook de reden waarom je bijvoorbeeld steeds opnieuw ‘foute’ mannen aantrekt. Of waarom het steeds opnieuw mis gaat in je werk. Bij specifieke pijnlijke incidenten in je vroege kindertijd stagneert als het ware de energie in dit soort situaties. Het kind in jou groeit voor dit soort specifieke situaties niet op. Het kind in je blijft in deze specifieke situatie kind. En wanneer je opnieuw in de vergelijkbare situaties terechtkomt, reageer je vanuit dit kind zijn. Je voelt je ook weer net als dat kind van vroeger. Meestal bang en incompetent. Of juist boos of verdrietig.

Meestal is dat niet het meest effectieve gedrag en niet de meest effectieve manier van reageren in de buitenwereld. Vaak roept jouw kindsdeel een kind stuk in de ander op. En dan staan er ineens twee (onbewuste) kinderen tegenover elkaar die tegen elkaar schreeuwen: Jij bent stout! ik wil niet meer met jou spelen! Het gevolg is een negatief gevoel en weer heb je de negatieve pijnlijke ervaring versterkt in plaats van hem op te lossen. De oplossing ligt overigens nooit bij de ander, maar altijd in jezelf.

Dit soort processen hebben we allemaal meegemaakt. En onze kinderen maken dat dus ook mee. Je bewust zijn van dit proces, kan je een sleutel in handen geven waarbij je bewuster keuzes gaat maken van wat je je kind mee wilt geven? Als je bijvoorbeeld de boosheid die in jou zit niet voor jezelf wilt oplossen, kan het zijn dat je dat misschien wel voor je kind wilt doen. Opdat je kind over twintig jaar niet met jouw problemen worstelt.

Ik deel dat met je, omdat ik mijn kind ook helaas nogal wat dingen heb meegegeven en veel te laat op de hoogte was van dit proces om er tijdig iets aan te doen. Mijn dochter heeft een deel van mijn problemen meegekregen. Ik zie haar daarin soms worstelen en voel dan tegelijkertijd mijn eigen worsteling daarmee. Dubbel pijnlijk, want ik kan het niet voor haar oplossen. Dat moet ze nu zelf doen, maar het snijdt mij soms door de ziel te zien hoe ze daar soms in lijdt. En hoe is dat bij jou? Ben jij nog op tijd? Of zie jij jouw problemen ook terugkomen bij je kind(eren)?


Als zelfvertrouwen nog niet zo vanzelfsprekend voor je is, meld je dan vandaag nog aan voor de 12 weekse online training Zelfvertrouwen voor Vrouwen (ook voor mannen geschikt :-)). Met iedere week een extra bonus. Alle lessen zijn niet alleen te lezen, maar ook te beluisteren of te kijken en te luisteren, mocht je geen 'lezer' zijn.


Meer informatie over hoe je grenzen stelt en goed voor jezelf kunt zorgen zonder de ander daarbij uit het oog te verliezen? Vraag dan mijn gratis E-book Liever Assertiever aan of een van mijn andere gratis E-books.

Als je dit artikel waardevol vindt, help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan o.a. door middel van social media knoppen. Ik vind het ook altijd fijn als je een reactie achterlaat. Wat is jouw eerste stap om beter voor jezelf te zorgen?

Over de schrijver
Mijn passie is het begeleiden van mensen met werk- en levensvragen. Dat doe ik al meer dan dertig jaar met veel plezier en heeft in 2005 geleid tot de oprichting van ConFront Coaching en Training. In de afgelopen jaren heb ik duizenden mensen via coaching, training, loopbaanbegeleiding en outplacement begeleid en ze een duwtje in de rug gegeven. Via mijn site deel ik mijn kennis en ervaring met jou. Ik ben na mijn HBO-opleiding Personeel en Organisatie verder opgeleid tot Transformationeel Trainer/Coach. En ik volgde opleidingen op het gebied van o.a. Jungiaanse psychologie, NLP, Loopbaanbegeleiding, Meditatie en Mindfulness, Marketing en Communicatie, Voeding en Gezondheid en EFT. Mijn specialisaties zijn: Transformeren, balans tussen werk, zorgtaken en persoonlijkheid, loopbaan coaching, assertiviteit en grenzen stellen, communicatie, hoogsensitiviteit, stress- en burn-out-preventie.
Reactie plaatsen